RSS Feed
  1. Clasismo de país

    enero 30, 2020 by sergio

    Negritos con moscas en anuncios, libros de texto del año de la pinza y otras mierdas que nos sobran, el paternalismo de «ayudar», el «tercer mundo» y otras expresiones de «clasismo de país» (eso de sentirte superior solo por haber nacido en determinado país), aunque se haga inconscientemente y muchas veces con buena intención. Toca revisar comportamientos y actitudes. En realidad estamos hablando de justicia social y derechos humanos (por no meternos en deuda histórica, que también). El clasismo de país puede derivar en racismo y xenofobia a poco que algo no vaya bien, porque siempre es más fácil echar la culpa a quien tiene más complicado defenderse que a quienes tienen la culpa de verdad…


  2. A morir de rendas!!

    enero 20, 2020 by sergio

    Canto máis coñezo deste mundiño de préstamos e da liberdade financieira, máis tufiño a acumulación especulativa (e extractivismo) me vén. Intereses dun 20%?? Aínda que sexa dun 10 ou dun 3!! Diredes que para iso «arriscan» os cartos. Pero non penso que o concepto arriscar sexa moi bo para construir economía do ben común. De feito, vivir das rendas paréceme totalmente incompatible cunha sociedade xusta e igualitaria. Unha cousa é construir un sistema que non deixe a ninguén atrás, cun contrato social sobre os servizos públicos e ingresos mínimos (a través dunha renda básica universal) que deberían ter as persoas para unha vida digna. Logo hai quen se bota as mans á cabeza cando pasan cousas como esta ou esta.

    O concepto de «a terra para quen a traballa» vai cobrando cada vez máis importancia nun contexto onde a financiarización e a especulación financiera xa representan moito máis nos movementos económicos que a chamada economía real. Tanto, que xa «houbo que facer» unha clasificación de como gañar pasta máis aló de ter o teu negocio producindo algún ben ou servizo (no xenial libro Taxonomía del Lucro de José Manuel Naredo, do que recomendo moito a parte final de como sería a creación dun Master en Economía da Corrupción Óptima).

    Esta carreira de acumulación especulativa está en realidade ao servizo (ou é outra cara de) o sistema extractivista que está a comer o mundo. Así todas poderemos morir de rendas.


  3. MACHIRULISMO URBANO

    enero 19, 2020 by sergio

    Todos aparcados en la acera (NOTA: lo que hay al lado del coche blanco es un bar)

  4. A natureza recuperando o que é seu

    enero 19, 2020 by sergio

    Pero nós lle estamos a quitar máis do que ela vai recuperando. Mal imos…


  5. ROBI ROBOT: Welcome to Paradise

    diciembre 16, 2019 by sergio


  6. Robi Robot: Black Friday

    diciembre 1, 2019 by sergio


  7. Robi Robot: error

    noviembre 25, 2019 by sergio

    Created with GIMP

  8. Dupla personalidade tecnolóxica

    noviembre 10, 2019 by sergio

    Hai tempo que veño pensando na bipolar relación que temos coa tecnoloxía. Por unha banda, cada vez se da máis dependencia dela, e delegamos moitos aspectos da nosa vida baseándonos nunha sorte de «confianza na máquina«, sen cuestionar que detrás tamén hai persoas con desexos e intereses que non teñen por que coincidir cos nosos. Por outra banda, simultáneamente, estamos nunha sociedade máis e máis individualista, onde prima buscar o que pensamos que nos convén máis (cunha visión a curto prazo, que é a máis fácil).

    É unha contradicción que me chama moito a atención, e penso que estamos collendo o peor destes dous polos na relación coa tecnoloxía. Poderiamos enfocar o individualismo e a desconfianza en recuperar algo o control da tecnoloxía, un pouco máis de «soberanía tecnolóxica». Tamén poderiamos enfocar esa confianza cega, en vez de na tecnoloxía, en traballar máis co e polo resto das persoas, pensando en que o que é bo para o resto tamén é bo para nós.

    Quizáis o concepto de tecnoloxía como intermediaria curtopracista nos tranquiliza, porque pensamos (aínda que sexa inconscientemente) que así nos libramos de lidiar coa complexidade das relacións humanas. Non creo que sexa bo camiño… Tí que opinas?


  9. Sin mirar para otro lado

    octubre 17, 2019 by sergio

    Para tener el modo de vida en el que nacimos la gente de clase media en países de la UE en el planeta ocurren cosas. Cosas que a veces no nos las planteamos porque es más sencillo vivir en la ignorancia. Es egoísmo, cobardía por algo tan humano como querer vivir bien.

    Por eso tiene que haber personas y organizaciones «pepito grillo o sócrates» que a veces te agarren la cabeza y te haga mirar hacia esas cosas que no te apetece conocer, pero donde en realidad se apoya tu vida. Experimentación animal, explotación de animales con situaciones de maltrato terribles (constitutivas de delito, eso sí) y otras que, aun siendo legales, no son nada agradables de ver; también explotación a personas (muchas veces, pero no siempre, en países lejanos), invisibilización de los cuidados, deterioro ambiental galopante

    Tratar de separar el modo de vida de los procesos que hacen que se pueda vivir así es una irresponsabilidad compartida que pone la vida en el abismo y nos aboca a la desigualdad y al ecofascismo (que solo puedan quedar unos pocos que vivirán muy bien, una élite, en un planeta cada vez más inhabitable, o quizás en otro planeta…). Se pueden hacer cambios en el día a día. Se puede votar a quienes se tomen en serio estos cambios. Pero para eso hay que tragarse la pastilla roja que amplificará los sentidos para ver lo que no queremos ver. Y si no te gusta el olor…, opérate la nariz!


  10. Robi Robot: wapo!

    septiembre 30, 2019 by sergio