RSS Feed
  1. Contigo

    julio 31, 2026 by sergio

    Pinchar miña burbulla para esbourar a pel
    Estar contigo enriba como na tosta o mel
    Facerme na alma cóxegas como lápiz ao papel
    e pintar cores na vida, meu traveso pincel


  2. Y a pesar de todo…

    julio 31, 2026 by sergio

    Enterraré
    las noches sin sueño
    Encerraré
    los días de invierno
    Destilaré
    mi mar de veneno
    Asfixiaré
    mis grises lamentos
    Ampliaré
    el corazón pequeño
    No olvidaré
    tu risa y tu cuerpo


  3. Sen fronteiras, sen bandeiras

    mayo 24, 2026 by sergio

    Cómpre avanzar cara un mundo sen fronteiras para os dereitos humanos, e si para o expolio de recursos. Asegurar os dereitos humanos en todo o mundo, a libre circulación de persoas e ideas, pero que os recursos e bens sexan moito máis «de cercanía». Ou sexa, todo o contrario do que está a ocorrer. Ese sería o único xeito de ter un mundo máis xusto e sustentable, con menos migracións forzosas coa dor e problemas que provocan.

    Cando che digan iso de «méteos na túa casa» hai que poder responder «a miña casa é o mundo, e tamén a súa». O nacemento non debería dar dereito a máis dereitos.


  4. Eficacia vs eficiencia

    enero 23, 2026 by sergio

    Levamos décadas nos que a sociedade occidental baséase en mecanismos que premian a quen máis recursos acapara, en vez de a quen máis coida e máis fai polo ben común.

    A premisa de eficiencia non ten que ser a producción de bens e servizos que maximicen beneficios a curto prazo, senón que ten que ser a eficacia en coidar a vida e protexer e mellorar dereitos humanos, como núcleo do sistema que nos permite o (bo) vivir unha vida que pague a pena ser vivida.


  5. Robi Robot. Mata

    diciembre 31, 2025 by sergio


  6. Mocos pocos

    diciembre 30, 2025 by sergio

    Mocos pocos?

    Mocos locos

    Micos locos

    Micos toco

    Mimos toco

    Mimos noto

    Memos noto

    Memos mato

    Menos mato

    Menos tacos

    Cero tacos

    Cero gatos

    Cuatro de esos


  7. VAMOS…

    diciembre 11, 2025 by sergio

    Vamos a aprender
    a soñar la vida,
    a curar el alma,
    a cómo estar de pie

    Vamos a querer
    abrazar los días
    noches escondidas
    y al viento nacer

    Vamos a traer
    secretos vacíos
    semillas en libros
    penas de papel

    Vamos a entender
    el amor eterno
    el furor más tierno
    y a ese miedo cruel

    Vamos a poder
    decir «no» más tiempo
    callar a destiempo
    volvernos vergel

    Vamos a desear
    flores, juegos, ganas
    restos de mil camas
    cuentas de cristal

    Yo voy a creer
    que no hay un destino
    y si lo hay no es mío
    me da igual perder


  8. Líbrame dos libros?

    noviembre 21, 2025 by sergio

    Anacos doutras vidas son os libros
    E nun momento poden chocar coa nosa
    Ler é compartir a vida doutras co perigo
    de tal vez esquecer vivir a vida propia


    Algúns libros abren camiños no cerebro
    Outros manteñen abertos os que temos
    Outros como raios X simplemente o atravesan
    Outros como raios gamma arrasado o deixan


  9. Gaiarabia

    noviembre 4, 2025 by sergio

    Le arrancaron los pies del suelo

    que era su sustento y también su hogar

    La arrancaron también del cielo

    donde soñaba y podía volar

    En un gris laberinto la metieron

    donde su piel no podía lavar

    Con ruido y venenos la aturdieron

    Y a muchos que amaba no pudo salvar

    Pero hasta que ya era tarde no supieron

    que la rabia de Gaia no se puede encerrar


  10. Quen non xoga…

    octubre 10, 2025 by sergio

    Danme medo as persoas que xa non saben xogar

    Sobre todo as que antes souperon e eran tolas
    – Pero xa iso xa pasou – din fachendosas –  agora cambiei…

    Como se para mellor fora!

    Da mágoa ver como elas,

    que puideron facelo e no seu día o desfrutaron,

    agora desprezan o que outras non tiveron (por traballo, por terror, por maldade, polas guerras…)

    Quen non xogou en realidade non puido ser nena de todo

    Quen non xoga, asómase máis ao baleiro

    porque xogando experimentamos a utopía posible