Zona Okupada de A Cova da Meiga. Atoparedes cousas sobre dereitos humanos, natureza, software libre, xogos de rol, libros, música, poesía, películas… — Zona Okupada de A Cova da Meiga. Encontraréis cosas sobre derechos humanos, naturaleza, software libre, juegos de rol, libros, música, poesía, películas…
Levamos décadas nos que a sociedade occidental baséase en mecanismos que premian a quen máis recursos acapara, en vez de a quen máis coida e máis fai polo ben común.
A premisa de eficiencia non ten que ser a producción de bens e servizos que maximicen beneficios a curto prazo, senón que ten que ser a eficacia en coidar a vida e protexer e mellorar dereitos humanos, como núcleo do sistema que nos permite o (bo) vivir unha vida que pague a pena ser vivida.
Onte estiven xogando a imaxinar bos futuros en distintos escenarios e como chegar a eles dende diferentes roles, enfrontando distintas ameazas (trends), grazas ao Post-growth Innovation Lab e ao seu proxecto Explicit.
Para o xogo, empregaban a metodoloxía ABIS, desenvolto pola Joint Research Centre da Comisión Europea, adaptando algúns elementos.
A min tocoume o rol de PolicyMaker e, tal vez porque viña xa con nesgo xa da casa, pero no desenvolvemento do xogo nos 2 escenarios que xogamos, o papel dunha sociedade civil autoorganizada, crítica e enfocada ao ben común, foi clave. O foi nun escenario de forte planificación de arriba a abaixo (top-bottom), como contrapeso e mobilización contra o control excesivo e cooptación da cidadanía organizada para realizar o que en Centroamérica chaman «veeduría social», pero tamén no escenario de descentralización como xeito de permear enfoques transformadores e preocupados polo ben común global (para non caer en fragmentación de políticas que, no tema de dereitos humanos e de sustentabilidade, non funcionan ben).
Dende o rol que eu xogaba, o feito de impulsar políticas aliñadas coas necesidades e demandas da poboación, sobre todo da máis afectada polos desafíos que tiñamos que afrontar en forma de cambio climático-escaseza de recursos-irrupción da IA, foi importante para un bo resultado do meu rol. Penso que as políticas de inclusión, dereitos humanos e sustentabilidade deben impulsarse cada vez máis trascendendo os estados-nación para asegurar dereitos globais , pero adaptándose ás necesidades de cada territorio. As competencias entre estados-nación son nefastas para abordar conxuntamente os desafíos que temos por diante, porque os dereitos das persoas e a sustentabilidade ambiental quedan sempre en segundo plano
Unhas administracións públicas que garantan dereitos cada vez máis globais e enfocadas á rendición de contas e transparencia, tamén serán claves. Non pode haber países de primeira división ou de segunda no aseguramento dos dereitos das persoas e os pobos
As empresas deben integrar cada vez máis os valores sociais e ambientais na súa razón de ser para superar os desafíos que veñen, sen enfocarse unicamente na maximización monetaria a curto prazo. Non convén deixar aos grandes poderes económicos influencia nas políticas sociais e ambientais.
Os desafíos que sempre había que ter presentes (en cada ronda ademais emerxía outro máis)Os roles existentesA disposición do taboleiro de xogoA primeira partida, cara un escenario (o círculo laranxa no centro do taboleiro) de Planificación Centralizada tendo moi en conta os límites do crecemento