RSS Feed

Posts Tagged ‘galego’

  1. Votarei coma roda do muíño

    diciembre 17, 2015 by sergio

    Un pouco mareado si quedei de tanto palabro e ambigüidade nos programas electorais que fun lendo. Cada vez estou máis convencido de que, se son «programas», deberían levar especificados indicadores e orzamento para levalos a cabo e que se vexa ben o seu cumprimento (así facilitamos a «auditoría cidadá»).

    En fin, que retomando e ampliando o que xa fixera en 2012 para as eleccións autonómicas de Galicia, aquí deixo un cadriño coas valoracións dos programas que xa mirei nos temas que eu máis priorizo (quería engadir tamén polo menos Ciudadanos e PP, xa veremos se teño tempo, senón tampouco creo que me perda moito, non?).

    Chámame a atención como, a pesares de ser en moitas ocasións ambiguos, vese a tendencia dos tres partidos que tiven tempo de analizar: o PSOE cunha volta á socialdemocracia «light» á que veuse tendendo en Europa coa crise (pode ser que menos «light» que hai un par de anos, pero «ligh» ao fin e ao cabo), EN MAREA máis á esquerda pero cun puntiño anarko que me mola (que llelo da a alianza con PODEMOS de partidos esquerdistas tradicionais como ANOVA e IU, se ben o xeito de conformar EN MAREA puido ser moitísimo mellor) e NÓS máis de esquerda tradicional pero cun punto moi marcado de nacionalismo.

    Velaquí o cadriño!

    TEMA PSOE En Marea NÓS
    Educación en Dereitos Humanos e Cidadanía Global 🙂 🙂 ?
    Universidade para o coñecemento e acceso universal (non lóxica mercantilista) 😐 🙂 😐
    TIC (open data, software libre, acceso universal, neutralidade da rede) 😐 🙂 🙂
    I+D+I non mercantilizada e curtopracista 🙂 😐 🙂
    Organización estatal (duplicación de funcións, reforma do senado—non eliminación) 😐 🙂 ?
    Lei Mordaza (derogación da lei; transparencia radical e liberdade de expresión) 🙂 🙂 🙂
    Renta básica universal (máis aló da renta mínima para casos especiais) 😐 😐 😐
    Compra pública ética 😐 😐 ?
    Funcionariado (reorganizar, avaliación e control, promover adaptación..) 🙂 ? ?
    Participación (favorecer participación popular na política, repolitización da sociedade como “cidadanía”) 🙂 🙂 🙂
    Xustiza (recursos, reordenación, independencia dos tres poderes) 😐 😐 ?
    Política penitenciaria (preventiva e reinsertativa, non punitiva) 😐 ? 😐
    Déficit público (medidas claras, política de endebedamento para reducila realmente, non como os últimos anos) 😐 ? ?
    Empresa (promoción do tecido empresarial local, desenvolvemento endóxeno, apoio a PYMES e autónomos, simplificación de trámites, tecido empresarial “necesario” e menos prioridade na “moda de internacionalizar”, que quizais só se pode dar en temas moi,moi concretos 🙁 🙂 😐
    Promoción de redución de xornada laboral (que fiscalmente sexa máis vantaxoso para as empresas ter dúas persoas a 20h cada unha que unha a 40) 🙁 😐 😐
    Inspeccións. Tanto en traballo como en fiscalidade e seguridade laboral. Moita máis inspección sobre todo a quen máis pode defraudar 😐 ? 🙂
    Modelo enerxético (descentralizado, soberanía enerxética, aposta por renovables, decrecemento con tramos que prioricen menor consumo) 😐 🙂 🙂
    Bosques e proteccion ambiental (ordenación territorial, política forestal acorde ás rexións promovendo bosques multiutilidade;a clave da xestión sustentable do territorio non serán os espazos protexidos, serán os espazos “non protexidos” ) 😐 ? 😐
    Auga (enfoque de dereito humano e xestión integral do ciclo, priorizando accións/infraestruturas pequenas con peches de ciclo de cercanía, moito máis baratos e sustentables) 😐 🙂 🙁
    Resíduos (penalizar a obsolescencia con controis a produtos, favorecer reutilización e redución, aposta por modelos de non incineración) 😐 🙂 😐
    Modelos de desenvolvemento rural (desenvolvento endóxeno non baseado en gran agroindustria e si en explotacións máis pequenas que poden ser e soen ser en realidade moito máis eficientes enerxéticamente e máis sustentables ambiental e socialmente) 😐 🙂 🙂
    Economía social (promoción de empresas onde o ánimo de lucro non sexa a fin, senon que a estabilidade económica sexa só unha das patas e a tendencia sexa máis a de xenerar utilidades endóxenas para as persoas que reciben bens e servizos da empresa e tamén para as traballadoras) 😐 🙂 🙂
    Conciliación familiar (recoñecemento de paternidade con máis tempo, tamén moito máis para maternidade a nivel países nórdicos, coa problemática de envellemento ben paga a pena, aínda que se vai ser para que logo a descendencia teña que emigrar aínda que non queira…) 😐 😐 ?
    Educación infantil (en liña á finlandesa: modelos máis creativos e menos “de fábrica”; valores cívicos non consumistas, culturais e diversión e menos números e lectura a idades tempranas; recoñecemento, formación e valoración moito maior ao profesorado) 😐 🙂 😐
    Vivienda (máis eficientes, materiais máis sustentables, outro modelo de cidade pensada “para a xente”…) 😐 🙂 😐
    Cooperación para o desenvolvemento como política pública, cun sentido da xustiza global, de protección de dereitos humanos en todo o mundo e desprovista de todo utilitarismo “empresarial” 😐 🙂 😐
    Inmigración (integración, políticas migratorias de apertura e de traballo na orixe, respecto escrupuloso dos dereitos humanos das persoas migrantes) 😐 😐 😐
    Inmunidade parlamentaria e aforados (eliminar) 🙂 🙂 🙂
    Auditoría da débeda española (moita dela son gastos “para amigotes”, mesmo con cheiro a corruptela, que debería ser ben destripada e definir criterios para decidir a non asumible pola sociedade) 🙁 🙂 🙂
    Fiscalidade (moi progresiva; máis impostos ambientais a combustibles e outras prácticas contaminadoras; loita contra paraísos fiscais e quen se aproveita deles) 😐 🙂 🙂
    Modelo de transporte (menos grandes infraestruturas que promoven as metrópoles; aposta por modelos de cidades e vilas medianas e máis ocupación do territorio de cara a desenvolvemento endóxeno; aposta decidida por transporte público e empresas públicas de transportes que cheguen a todo o territorio sen abandonar zonas rurais por non se rentables—>modelo alta velocidade vs. rexionais; desincentivación dos vehículos particulares especialmente a partir de certa cilindrada; menos transporte por estrada; loita contra as emisións e promoción de tecnoloxías menos contaminantes) ? 🙂 🙂
    Dependencia (pago por persoas dependentes e apoio de servizos públicos; recoñecemento e visibilización “dos coidados”) 🙂 🙂 🙂
    Recoñecemento dos feitos nacionais das rexións españolas no que ten que ver con autoxestión (no caso das históricas) e protección da cultura (en todos os casos), sen perder o sentido de país, UE e global. 🙂 🙂 😐

     


  2. Bo vivir

    enero 5, 2015 by sergio

    – Logo, xa non podemos beber máis do río?
    – Non.
    – Por que?
    – A auga está mala, vos fai enfermar.
    – Pero sempre a bebimos.
    – Agora está sucia, pero cunhas tubaxes traeremos auga limpa doutro sitio. Todas teredes que
    axudar.
    – De onde a traeremos?
    – Haberá que mirar, pero seguro que atoparemos algunha fonte, ou debaixo do solo…
    – E esa non estará sucia?
    – Faremos análises e, se é necesario, lle teredes que botar cloro.
    – Cloro? Que é iso?
    – É para limpar o auga.
    – E a do río non se pode limpar?
    – É moito máis caro, trae moita suciedade da mina.
    – A mina? Alí non é onde lle quitan a alma á terra e así poder cambiala por moitas cousas?
    – Sí, sacan ouro e o venden. Os donos deben ter moitos cartos…
    – Por que non a limpan eles, entón?
    – Porque a lei non os obriga.
    – Que lei?


  3. Reflexións tras a xornada de Claros e Escuros da Cooperación

    junio 2, 2013 by sergio

    Aquí queda unha pequena valoración persoal sobre as Xornada Claros e Escuros da Cooperación que organizaron Arela e Enxeñería Sen Fronteiras Galicia coa colaboración de Panxea (xa este traballo en rede entre entidades de ámbitos tan diversos para a organización da mesma fixo que pagara a pena…)

    Eu tiña a expectativa de que a xornada fora un foro  para compartir visións de persoas de dentro e fora do sector sobre a cooperación (que non soe ser habitual), con críticas (construtivas e destrutivas), leccións aprendidas, retos de futuro (se é que o ten) e un xeito de acercar a máis persoas un mundo, o da cooperación, que non é tan coñecido como debería (e o que non se coñece non se valora…). Botei de menos algo máis de participación das persoas con menos coñecemento do sector e, nalgún caso da mesa redonda, un pouco de autocrítica.

    Creo que a elección de relatores foi moi axeitada. Quizais na mesa redonda se solapara un pouco algunha tipoloxía de ONG e faltaran outras (algunha relixiosa ou algunha de apadrinamento, para que xurdira un pouco tamén o debate sobre as diferentes extratexias na cooperación ao desenvolvemento).

    A xornada, personalmente aportoume novos elementos para xustificar unha maior politización das ONGD e un maior achegamento ao que debe ser a militancia dende a base social (non tanto debaixo dunhas siglas, pero si tomando as ONGD como lugares de construción colectiva do cambio social, moi compatibles e complementarias coa propia acción persoal).

    Estaría ben facer encontros deste estilo cada ano ou polo menos periódicamente, tratando de implicar aínda a máis colectivos de fora da cooperación ao desenvolvemento «tradicional» (como grupos de consumo, asociacións veciñais, etc.), para coñecer a opinión deles neste tema e acercar a cooperación á sociedade, que boa falta fai…

    norte_sur

     


  4. Lira das árbores tristes…

    marzo 21, 2013 by sergio

    Hoxe é o día da poesía, pero tamén da árbore, así que paréceme o día ideal para deixar isto que tiña por ahí do que lle escoitei dicir a Galicia un día que me deu por prestarlle atención…

     

    Nube dame a túa auga

    bágoas do ceo que vindes ao Norte

    vento que nunca amaina

    treboada, furia forte

    iluminan os teus lóstregos á morte

     

    Ao ameneiro gris a tí,

    bidueira de infinita brancura

    e ao salgueiro sabio vín

    presos de inmensa tristura

    gardando as veas onde mora a loucura

     

    Acibro xeneroso

    carballo pai das arbres que co teu vigor

    érvedo medoso

    alimentades o amor

    dos baleiros bosques onde mora a dor

     

    Piñeiros morriñentos

    queirugas e uces e xestas voso zume

    toxos cincentos

    dádello sen ciúmes

    aos doentes montes onde mora o lume

     

    Castiñeira fachendosa

    ciprés guardián do eterno sofremento

    sebe nas leiras poderosa

    fuxide sen lamento

    das aldeas mortas onde mora o vento

     

    Palmeira ficas triste

    no parque de presas e temor engaiolada

    camelia que viches

    ás malditas fadas

    asfalto e fume onde mora a nada

     

    Vella e ferida a ialma

    cheo de cicatrices o meu porte

    dez mil anos sen calma

    treboada, furia forte

    e lóstregos, vengade a miña morte!

    arbol_llora


  5. Moito máis que un traballo

    diciembre 28, 2012 by sergio

    As compañeiras do grupo de comunicación de Enxeñería Sen Fronteiras Galicia estiveron a currarse unha memoria super-chula de actividades da asociación 2011-2012 e ás persoas contratadas tivemos que contestar a unhas preguntiñas que, buf, daban que pensar… Aquí vos deixo algunha das miñas respostas!!

    Por que traballas en cooperación para o desenvolvemento?
    Porque, tras ser voluntario uns anos, decidín que pagaba a pena adicar todo o tempo posible a facilitar procesos transformadores que teñen que ver coa cidadanía global, solidariedade fronte a competitividade, pensamento crítico fronte a consumo de masas e responsabilidade cidadá, todo iso sen perder de vista a miña formación técnica. Un xeito de adicar moito tempo a isto é que che paguen por iso, porque é tempo a maiores do tempo libre…

    Por que traballas en ESF?
    ESF foi o meu primeiro contacto coa cooperación para o desenvolvemento, onde comecei como voluntario e onde sempre desenvolvín o meu labor tamén como liberado, tanto en proxectos internacionais como actualmente como técnico de proxectos en Galicia. Síntome moi a gusto na asociación tanto polo fin que se persegue como polo xeito de buscalo, xa que eu valoro moito a coherencia nas institucións. Ademais o feito de “ser da casa” fai que dende o principio me sentira moi involucrado no desenvolvemento e traxectoria da organización.

    Cal debería ser e cal é o papel do persoal contratado en ESF?
    O papel que na miña opinión debería desempeñar unha persoa contratada en calqueira asociación de desenvolvemento baseada no voluntariado transformador o tratei de reflexar no seu día en 10 puntos, dos cais quédomoe especialmente co de facilitador de procesos como apoio dos grupos de voluntariado, así como para o aseguramento dunha calidade mínima na interlocución e rendición de contas (especialmente a financiadores externos á asociación).

    Valoración xeral do traballo

    ESF é moito máis que un traballo, que ademais me permite canalizar o meu interese pola innovación e a economía social


  6. Blog action day 2012: o Poder de Nós!

    octubre 15, 2012 by sergio

    Este ano o Blog Action Day ten o tema «The Power of We«. Un tema que suxire a comunidade, o traballo colaborativo, a cooperación e que en Galicia o deberíamos ter aínda máis claro porque tivemos un grupo ou xeneración que se chamou así e chegaron á interesante conclusión de que só se pode ser universal partindo do propio.

    Todos os mencionados son, na miña opinión, valores positivos en si mesmos (polo que de desenvolvemento de outros valores como a escoita activa, asertividade, traballo en equipa e empatía teñen incluidos), pero que se por riba aplícanse co obxectivo é acadar un mundo máis xusto, equitativo e solidario, convértense nunha auténtica «máquina do cambio». Por iso eu síntome tan a gusto en Enxeñería Sen Fronteiras Galicia, a piques xa de celebrar o meu 15 aniversario dende que «son ESF», nalgún momento entre outubro de 2012 e febreiro de 2013, tras decidirme a asistir á miña primeira reunión na sede de Lugo. 2 anos levaba buscando o momento (coleccionando a revista O EStarivel e seguindo as actividades que ían organizando) até que, nun ano extrano onde estaba a facer o proxecto fin de carreira de Enxeñería Forestal, decidinme. Dende aquela, cun paréntesis de 2 anos coincidindo co baixón da sede de Lugo e até finais de 2007, cando fun contratado pola asociación, ESF ten sido, sen dúbida, a miña escola máis importante (só despois da miña casa), onde puiden canalizar o afán de traballar con outra xente para mellorar as cousas sendo protagonistas e responsables das accións a realizar e, xa contratado, liberar as miñas ansias persoais de traballar cun enfoque de  «emprendemento social«.

    Despois de todo este tempo, aínda séndome complicado explicar que é exactamente ESF, penso que se aproxima a unha comunidade educativa colectiva, aberta e autoxestionada onde, con vocación cosmopolita e un obxectivo de transformación social cara unha sociedade xusta e equitativa e unha especialización no eido da tecnoloxía para o desenvolvemento humano (que permite levar ese desexo de cambio social a ámbitos onde tradicionalmente é difícil chegar como son os relacionados coa tecnoloxía ou a enxeñería), calqueira que quera «ser ESF» (o «ser» unha asociación fronte ao «estar» nunha asociación) pode introducir temas que lle preocupen para que se «dixiran» e se integren (ou non) no imaxinario da asociación. Isto debería server para mudar paradigmas de vida tanto aquí coma nos países onde ESF traballa, pero o propio proceso de «dixestión» ten un valor transformador en si mesmo.

    Algúns exemplos de temáticas integradas son software libre, soberanía alimentaria, consumo responsable e máis recentemente o feminismo. Segue sendo unha organización de persoas e  cada unha ten os seus temas «liña vermella», pero tampouco se pode pedir que logo todo o mundo sexa coherente con todo ao 100% desde o minuto un (cada un «ten o seu libro»). Isto é unha das cousas que máis me divirte en ESF, que cada un aporta as súas partes máis coherentes ou «liña vermella» e se trata de que o resto as vaia coñecendo e asumindo pouco a pouco (ou non), ao seu ritmo (o que, que dúbida cabe, pode causar tensións porque hai persoas que non van asumir como prioritarios certos temas que para outras si o son, pero a tolerancia é parte da aprendizaxe). Todo isto, sumado á vocación educativa consciente de ESF nos tres eidos da educación (formal, non formal e informal), dame que o ano que ven, cando en ESF Galicia celebremos o 20 aniversario, celebremos tamén o ter promovido unha «xeneración Nós» no eido da tecnoloxía para o desenvolvemento humano).

    O PODER DE NÓS————-EL PODER DE NOSOTROS————THE POWER OF WE


  7. Programas dos partidos 21O

    octubre 3, 2012 by sergio

    Lo máximo que he podido hacer de la idea del otro día sobre un portal para comparar programas políticos es, de cara a las elecciones gallegas, poner aquí los enlaces a programas de varios partidos y  a Horizonte Galicia, una interesante aplicación que ayuda a descubrir el posicionamiento político con respecto a los principales partidos que se presentan a estas elecciones del 21O. En 15 minutillos tendrás un completo informe solo contestando a unas cuantas preguntas.

     

    Y de regalo las direcciones de twitter de algunos por si os apetece preguntarles cosillas ;DDD

    @ppdegalicia @PSdeG @obloque @AlternativaGZ @Compromiso_xGal @UPyDGalicia


  8. Adeus ríos, adeus fontes…

    mayo 17, 2012 by sergio

    Neste día das letras galegas, aquí deixo algo que un día quixo sairme, humilde homenaxe á miña poetisa preferida, Rosalía (sede benévolos nas críticas ;-D)

     

    Óeme ti, límpido ar
    que cando te anoxas es ruxinte vento
    Anóxate pois! e vén levar
    ben lonxe meu penar e meu lamento

    Vellos carballos que sabedes escoitar
    se o ar o meu laio vos confía
    deixade pronto de entre as verdes follas escapar
    a miña grande tristura e agonía

    Mar burlón tamén a ti che pido,
    mentres teus dentes na miña pel remexen,
    custodia a miña rabia e desvarío
    como a botella á mensaxe nas correntes

    Paxaro que do ar e as follas es veciño
    alegre no solpor cantas teu son
    non gardes o meu sufrimento no teu niño
    non paga a pena telo ao teu carón

    Nube, a imaxinación deixarei que che acompañe
    pero hoxe un favor eu necesito
    é sinxelo, só que as túas bágoas limpen e calmen
    a negrura e a dor do meu destino

    Non llo digas, Lúa branca! Non llo comentes
    ao Sol no amencer aínda sendo o confidente,
    todo o que dende o ceo tí albiscaches
    da miña probe ialma inválida e doente

    Ela marchou deixándome baleiro e vacilante
    no meu espírito pronto xurdiu esa amargura
    que só ti, tempo, ti que todo o curas!
    poderás consolar, se es miña amante


  9. Hoxe é o día do voluntariado, felicidades a todas as persoas voluntarias…

    diciembre 5, 2011 by sergio

    …que dirían no mítico programa Telegato. Tras unha temporadiña de tranquilidade na Cova, quixen neste Día do Voluntariado facer unha pequena homenaxe ás persoas que fan voluntariado de desenvolvemento (polo demais, bastante invisibilizado dentro doutros tipos de voluntariado como o social ou o ambiental). E non me refiro tanto ao máis coñecido deste descoñecido voluntariado, como poderían ser vacacións solidarias ou calquer outro tipo de estancias en países empobrecidos aínda que sexan cunha lóxica máis mediopracista e de Educación para o Desenvolvemento como o Programa de Coñecemento da Realidade de Enxeñería Sen Fronteiras. Refírome as persoas que traballan dende aquí, dende a súa vida normal, como voluntarias en ONGD.

    Nunca deixo de sorprenderme cando vexo á xente que me rodea no meu traballo (polo que eu si cobro) meténdose atracóns cando toca algunha actividade, ou saíndo de currar ou de clase e meténdose en reunións para lograr colaborar unha miguiña en que se avance cara a igualdade de oportunidades de desenvolvemento e de loita polos dereitos humanos básicos e por definir o propio desenvolvemento por parte das persoas e os pobos. Ese sentimento de solidariedade universal contribúe a unha verdadeira Educación para a Cidadanía Global. Penso que xa só esta actitude é bo en si mesma. Iso si, na laboura de transformación social tamén penso que son importantes as formas e xeitos de traballo destas persoas voluntarias, con actividades que faciliten a participación dos axentes e os enfoques de fortalecemento local e dereitos humanos, así como non asistencialismo e a transmisión das mensaxes sen vulnerar a dignidade humana que prolonguen a visión de caridade mal entendida (tanto nos países empobrecidos como no noso entorno). Promoción do pensamento crítico e voluntariado responsable e finalista (tratando de que a persoa se implique no propio devenir da asociación e grupo de traballo máis aló da actividade puntual en si) son conceptos chave para este xeito de entender o voluntariado.

     


  10. Blog action day 2011. A Alimentación.

    octubre 16, 2011 by sergio

    Hoxe, Día Mundial da Alimentación, era normal que o Blog Action Day tratara de chamar a atención sobre este tema. E iso que desgraciadamente nos últimos meses mesmo os grandes medios falaron bastante del… e non por nada bo, como é habitual.

    Estase a falar cada vez máis (aínda que xa dende hai moitos anos) do concepto de Soberanía Alimentaria, que supera ao de Seguridade Alimentaria. Non só hai que ter alimentos de calidade, tamén hai que manter o poder de decisión sobre que e como producir o máis cerca posible das persoas. Pero este concepto de soberanía tamén «invadiu» outros ámbitos, chegándose a falar de Soberanía Enerxética ou mesmo, máis recientemente, de Soberanía Dixital (o concepto de Nube Aberta tal como se está a manexar polas empresas proveedoras de servizos pode ser igual de perxudicial para a Soberanía Dixital como o é o xeito en que se están a manexar os transxénicos para a Soberanía Alimentaria, xa que non é suficiente ter ferramentas «chachis» como facebook, twitter, ou blogger… se logo fan o que queren coa miña información, ou censuran o que lles peta). Para mi, a importancia deste concepto de soberanía, ven dado porque penso que así se está a desenvolver a dimensión das persoas de cidadanía responsable, no sentido de buscar máis espazos de decisión na túa vida ou polo menos que eses espazos estén máis perto e se poida influir máis facilmente neles, aínda que a veces custe tempo… Non se trata de obligar a xente a participar nestas tomas de decisións, pero si de facilitalo aos cidadáns que así o desexen (ao revés da tendencia que se está a dar, que é de concentración en poucas mans das decisións en Alimentación, Enerxía e, se lles deixan, Internete).

    Tampouco pensedes que a cercanía e o local é por definición o mellor. Aquí entra o concepto de Consumo Responsable (aplicable a todos os productos de consumo para o noso día a día). Cada acto de consumo é un acto político e hai que tratar de actuar con responsabilidade e tratar de informarse o máis posible sobre as condicións da produción do ben ou servizo que vaiamos consumir (ir collendo ese hábito, tampouco sen ser un paranoico). Un exemplo que quero denunciar dende aquí…, as casetas do polbo en Lugo, tan típicas de San Froilán que están aínda nestes días. Non todas son iguais…, nalgunhas danse condicións aos empregados de auténtica esclavitude, racionándolles a comida e a bebida, traballando máis de 12 horas diarias, e cos donos gañando un auténtico pastizal que gastan a mans cheas en cousas que quedariades flipaos. Coma me da por dicir nos últimos tempos, hai un mundo de «jet set» e luxo aí fora que eu non son moi consciente de que está. O que está claro é que a alguén se lle saca do lombo! Non tendes máis que falar cos camareiros… Así vai o país!!!  Se queredes saber quen son estes impresentables non teño problema en comentárvolo particularmente.