RSS Feed

‘El sofá de la sala (pensamientos y tertulias…)’ Category

  1. >NO TE CALLES

    noviembre 9, 2008 by sergio

    >El hecho de ser austero, o más bien saber qué es lo necesario y conformarse con ello (esto no es que sea algo bueno, sino que es algo necesario), no implica tenerse que callar y no protestar ni actuar ante atropellos, monopolios o contra los que tratan de acaparar y acaparar…Y si no, la tendencia es clara, la concentración de recursos y poder, y «el rodillo» cultural. Entonces podremos llegar a asistir a la tragedia de «el último campesino»…


  2. >Equidad de Género en la Cooperación

    octubre 30, 2008 by sergio

    >Este fin de semana pasado hubo un curso de Enfoque de Equidad de Género en la cooperación, organizado por la Comisión de Género de la Coordinadora Galega de ONGDs (han hecho realmente un buen trabajo). Yo asistí a él, y hubo varias cosas que me llamaron la atención (en el curso, o ya conocidas de antes pero que el curso «desenpolvó») y me gustaría resaltar:

    – Diferencia entre género y sexo.
    – No existe la discriminación positiva (aunque en el diccionario de la real academia lo acepte), sino las medidas de acción positivas.
    – El feminismo tiene muchas bases ideológicas, teóricas, y por lo tanto, distintas corrientes. De las más aceptadas actualmente es que el feminismo persigue la igualdad de oportunidades de ambos sexos, así que podría ser que tuviera que trabajar en parcelas donde tradicionalmente el sexo masculino no estuviera presente. En este caso, no me parece en absoluto adecuado el término «feminismo», debería ser «igualitarismo» o similar.
    – Hay que mirar las actuaciones con «gafas de género» (y esto debería ser así también para todos los ejes transversales a introducir en las actuaciones, como la intercultural, la de derechos humanos, la de educación para el desarrollo o la de medio ambiente).
    – Estas «gafas de género» deben además ser «bifocales», teniendo en cuenta tanto la condición de género (más vinculado con las necesidades más inmediatas y a corto plazo) como la posición de género (que es la ubicación respecto al otro sexo y respecto a uno mismo, y más vinculado con aspectos estratégicos).
    – La equidad es el medio para alcanzar la igualdad, y no tiene por qué implicar medidas igualitarias, ya que si existe una brecha de género, las medidas igualitarias no reducirán esa brecha, y puede ser que la amplíe al partirse desde una situación asimétrica. Esto es aplicable en cualquier tipo de brechas, no sólo las de género (acceso a recursos, a información, brechas étnicas o culturales, acceso a nuevas tecnologías, etc.).
    – Para impulsar este tipo de trabajo, hay que trabajar en la reducción de estas brechas ya desde el entorno organizativo.
    – Para este trabajo, las brechas externas son más fáciles de trabajar, las peores tanto para detectar como para trabajar son las internas, las propias de las personas (falta de motivación, de la autopercepción de la capacidad de resolución de problemas, etc.).
    – Desde el análisis del problema, hay que tener en cuenta la llamada «Flor del Empoderamiento» (aplicable a cualquier tipo de agente de desarrollo). Se trata de una flor de 5 pétalos: Personal (lograr que la mujer comience a pensar en sí misma como sujeto de desarrollo sin ser un simple puente para mejorar la calidad de vida de toda la familia, lo que yo llamo pasar a un enfoque «Loreal», porque yo lo valgo…), Familiar (herramientas de negociación), Organizativo y Político (apoyo entre mujeres y solidaridad entre hombres y mujeres), Económico (control real de acceso a los recursos y decisión en la planificación) y Socio-Cultural ( p.e. roles tradicionales en el caso de género)

    Y por último…, no hay que hablar «de la mujer» (o «del hombre» o «del indígena»), si no de LAS MUJERES, que son muchas y con problemas y circunstancias muy variadas, ni verlas desde un punto de vista de «minoría» (que no lo son), o población vulnerable, o lo seguirán siendo. Esto lo dijo Haydée Castillo, una defensora histórica de los derechos de las mujeres nicaragüenses. Me llamó la atención, ya que yo critiqué mucho por parecerme un caso de este tipo cuando la Xunta de Galicia inventó en tiempos la Consellería de Familia, Mujer y Juventud (y otros bichos raros, decía yo) en fin, ¿pura propaganda política o realmente hace falta como algo simbólico y de supervisión? Mejor sería entonces llamarle «de igualdad» ¿no?.


  3. >VOLUNTARIADO ACTIVO Y PASIVO

    octubre 28, 2008 by sergio

    >No siempre se contrapone, pero tiene características muy distintas. Uno es el «modelo bolsa de voluntarios», donde la gente que quiere dedicar su tiempo a actividades voluntarias ayudando a otros se apunta y espera a que les digan que han de hacer. Suele ser más cómodo y, posiblemente, muy eficiente de cara a conseguir resultados, digamos, tangibles.

    El otro modelo es el de voluntariado proactivo (me gusta esa palabra, en fin, manías…). Nadie te dice qué hacer, lo tienes que decidir con otros (voluntarios o no) para trabajar buscando unas metas, y entre esas metas está precisamente la educación en valores de la sociedad y la de uno mismo. Las discusiones, intercambios de opinión, aproximación de posturas, eso es algo por y con lo que merece la pena trabajar. Por eso me gusta más este modelo, porque está enfocado a todas las personas, y realmente busca un cambio social.

    ¿Que si hay gente que trabaja así? Claro que sí! Muchas asociaciones, redes y también grupos que se dicen «anarquistas» y lo son (porque ojo, anarquía no implica descoordinación ni desorganización, que es un significado que desgraciadamente cada vez se le aplica más). Yo tiraré pa casa, en Enxeñería Sen Fronteiras siempre me he sentido muy a gusto…


  4. >USANDO LOS SENTIDOS

    octubre 25, 2008 by sergio

    >Al buscar la solución para un problema, siempre me cuesta recordar que tengo 6 sentidos…

    ????????????

  5. >BUSCANDO LONXE O QUE HAI NA CASA

    octubre 4, 2008 by sergio

    >Non sei se será a mellor praia do mundo, pero sí a mellor das que eu vin (por riba mesmo de Zanzíbar ou o Caribe nicaragüense, e iso que aínda me faltan As Cíes…, é como comparar un precioso gato de Angora cun precioso e salvaxe leopardo…): a praia das Catedrais, no frío e misterioso Mar Cantábrico, no lucense concello de Ribadeo (todavía galego, pero tamén raiano).

    Que pequena é a xente…
    ¿Será esta A Cova? Non sería mal sitio…

    Agora xa sabedes de onde ven o de As Catedrais…

    O Castelo do Mar

    Alí cerquiña hai outros lugares con encanto, como a praia de Os Castros,onde un se pode bañar a calquer hora do día sen ter que fuxir da marea (aínda que eu non as tiña todas comigo, na marea alta quedan só uns currunxiños de praia entre rochas que che fan dubidar…)

  6. >EL HOMBRE QUE PLANTABA ÁRBOLES

    septiembre 6, 2008 by sergio

    >Es un cuento menos conocido que El Principito, pero ya un clásico, yo lo pondría como mínimo al mismo nivel que éste en impacto que me causó. Sólo decir que leerlo ayuda a seguir adelante cuando a veces uno se pregunta si lo que hace tiene sentido (somos egoístas en el buen sentido, ya que eso ayuda a vivir mejor, que es para lo que creo que estamos aquí). Este cuentecito me ayudó a darme cuenta de que hacer las cosas en las que se cree siempre tiene sentido, y quizás tardemos años en verlo, o ya no lo veamos, pero siempre lo tiene. Y mientras tanto…, que nos quiten lo bailao.


  7. >¿PARA SALVAR EL PLANETA?

    julio 18, 2008 by sergio

    >Algún día la gasolina será solamente una de las esencias que se mezclen en ambientadores de coche para nostálgicos…


  8. >EL SUPERTRABAJADOR

    julio 11, 2008 by sergio

    >A veces me pregunto como es posible que una cada vez más grande cantidad de trabajadores estén delante de un ordenador, con actividades aparentemente no productivas (al menos lo que tradicionalmente se ha entendido como producir). Al final los más adaptados al competitivo mundo laboral van a ser los que sean capaces de estar más horas delante de una pantalla sin necesitar ejercicio (ni comer, ni dormir, ni el contacto físico…) y sin palmar a los 40 por el sedentarismo. Es lo que tiene la «gestión de la información»…


  9. >ES AQUÍ!!

    junio 22, 2008 by sergio

    >Ya llevo un tiempo aquí desde que regresé.
    Y ahora hago mías las palabra de un amigo después de una estancia (y eso que no fue muy larga) en El Salvador, que no imaginaba todo lo que se puede llegar a relativizar los «problemas» de aquí…que si tengo que pagar el coche que en realidad no necesito (ni tengo), que si las letras del piso el cual me sobran dos tercios (que tampoco tengo), que si el móvil se me queda anticuado… (el que tenía, que además era prestado desde que me habían robado el anterior, y al fin fui a por uno nuevo que me salía gratis y conseguí uno SIN CÁMARA!!, creí que ya no existían móviles sin cámara!!).
    Pero hay otras cosas, otras necesidades creadas, que aunque yo me considero bastante austero (imaginaros, viviendo en A Cova…), las noto con tanta intensidad que hasta me hace sentir incómodo… Y me doy cuenta de que EL PROBLEMA ES AQUÍ!!


  10. >¿O TREN QUE SEPARA?

    junio 6, 2008 by sergio

    >
    É un debate que estase a vivir en Galicia co avance das obras do AVE, vendido como un logro político que contribuirá ó desenvolvemento económico e bla,bla,bla. Pode ser… Pero outros o ven tamén como a oportunidade para desmantelar unha serie de pequenas estacións e apeadeiros (disque a metade dos existentes) a curto prazo, coa excusa de diminuir os tempos entre as grandes cidades e que estes non son rentables. Xa hai voces que falan da creación dunha rede paralela de trens rexionais (non é unha tolería, isto o hai en moitos países de europa, que dito sexa de paso, apostan moito máis que España polo transporte colectivo, agora que está tan de moda o do cambio climático que non entende de rentabilidade…).
    Este ferrocarril é tamén o que moitas veces divide as cidades en dous e fai difícil unir ambas partes (Santiago, Ourense e moitas outras), ou a moi discutida discontinuidade nos ecosistemas que as infraestructuras de transportes causan (o tren é unha das más impactantes debido a pouca flexibilidade por non poder facerse grandes curvas ou pendentes moi pronunciadas, pero hai exemplos tamén con apertura de tramos de estradas retrasada máis de un ano por non facer unha simple pasarela para unir as dúas beiras, como en zonas do corredor Ourense-Lugo). Isto fai pensar na paradoxa de como as vías de comunicación poden ser vías de incomunicación.
    Tamén chámame a atención como a influencia cultural deste medio de transporte en cidades de tradición ferroviaria déixase sentir en manifestacións como a música. O grupo ourensán de Los Suaves é un bo exemplo, con moitas e boas cancións sobre o tren que evocan moi distintos sentimentos, como Chou-chou llega el tren, Si Pudiera, Viene el Tren, ou San Francisco Express, onde pódese escoitar a que para min é a mellor aliteraciónmetáfora ferroviaria da música española…»Negro Perro de Hierro…». Pero tamén hai outras, lémbrome agora da banda Megadeth co seu Train of Consequences, e ese guitarreo do principio…