RSS Feed

Lira das árbores tristes…

21 marzo, 2013 by sergio

Hoxe é o día da poesía, pero tamén da árbore, así que paréceme o día ideal para deixar isto que tiña por ahí do que lle escoitei dicir a Galicia un día que me deu por prestarlle atención…

 

Nube dame a túa auga

bágoas do ceo que vindes ao Norte

vento que nunca amaina

treboada, furia forte

iluminan os teus lóstregos á morte

 

Ao ameneiro gris a tí,

bidueira de infinita brancura

e ao salgueiro sabio vín

presos de inmensa tristura

gardando as veas onde mora a loucura

 

Acibro xeneroso

carballo pai das arbres que co teu vigor

érvedo medoso

alimentades o amor

dos baleiros bosques onde mora a dor

 

Piñeiros morriñentos

queirugas e uces e xestas voso zume

toxos cincentos

dádello sen ciúmes

aos doentes montes onde mora o lume

 

Castiñeira fachendosa

ciprés guardián do eterno sofremento

sebe nas leiras poderosa

fuxide sen lamento

das aldeas mortas onde mora o vento

 

Palmeira ficas triste

no parque de presas e temor engaiolada

camelia que viches

ás malditas fadas

asfalto e fume onde mora a nada

 

Vella e ferida a ialma

cheo de cicatrices o meu porte

dez mil anos sen calma

treboada, furia forte

e lóstregos, vengade a miña morte!

arbol_llora


No hay comentarios »

No comments yet.

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *