RSS Feed

Posts Tagged ‘galego’

  1. Preguntas: que é máis humano?

    enero 25, 2021 by sergio

    Que é máis humano, crear ou posuír?


  2. Adiviña, adiviñanza…

    enero 2, 2021 by sergio

    A que empresa privada lle fan publicidade en espazos públicos e con fondos ídem? Welcome to Compostela!


  3. A curva de Angrois

    noviembre 30, 2020 by sergio

    Tiña pendente a miña particular peregrinación a este lugar, a apenas dez minutos camiñando da miña casa. Non o visitara porque aínda «non tivera cando». Unha excusa como outra calquera. Igual non estaba preparado, non sei. Para min era un símbolo da incompetencia da administración pública. De como salvar o cú despois dunha destas habituais situacións de xestión deficiente, tal vez por aforrar cartos, dun sistema técnico «dos de por se acaso» que só vemos o importante que é cando pasa algo. Como os arcenes das autovías. Como ter unha sanidade pública forte con UCI aparentemente infrautilizadas. Porque son para iso. Son para cando a cousa vai mal. A curva de Angrois será sempre un símbolo de cando a cousa vai mal e alguén non fixo o que tiña que facer pensando que nada malo ocorre. Tal vez foi unha orde concreta dunha persoa. Tal vez un cúmulo de malas decisións e neglixencias. Ao final, quedan vidas rotas. Sensación de frustración. E mentras nese lugar se respira unha tranquilidade irreal que, no meu caso, só foi rota polo paso dunhas ovellas co dono nun deses lugares habituais en Galicia que non se sabe se son aldea ou cidade.


  4. Inditex+eucalipto=Galicia?

    noviembre 25, 2020 by sergio

    Unha amiga compartiunos esta nova e pediunos opinión. Isto é o que me saiu:

    ——————————-

    Eu o vexo como unha escusa para plantar aínda máis eucalipto en nome da economía a curto prazo (da que o eucalipto é un dos máximos expoñentes), para que vexamos canta diversificación podemos ter con esta especie «forestal» (papel, taboleiros e agora viscosa, por non falar do «reaproveitamento enerxético» ou mesmo o emprego estrutural e para mobles que están tratando de impulsar). Co eucalipto:

    • A xente pode gañar algo de cartos sen esperar moitos anos e sen moitos traballiños? Si.
    • Pode haber postos de traballo a curto prazo? Si, directos e indirectos.
    • Sabemos o impacto de seguir impulsando plantacións monoespecíficas por Galicia adiante? Un pouco, e o pouco que sabemos é claramente negativo. Pero o mesmo que se enchesemos todo de millo, ou de algodón, ou do que vós queirades.

    Falando xa especificamente do tema da ropa (bueno, en realidade aplica a todos os productos), é MOI urxente empezar a consumir MOITO menos. E meter dunha vez no precio dos productos as externalidades negativas (cargarse a biodiversidade, por exemplo, que ao final saenos caro, ou a regulación hidrolóxica de ecosistemas, ou moitísimas cousas que non se meten; é como se estiveramos papando a nosa casa pero cada vez estiveramos máis xente vivindo nela, unha tolería insustentable).

    FIN DA CHAPA

    ————–


  5. Outono…

    octubre 13, 2020 by sergio

    Dos outrora fortes brazos da memoria
    caen paseniño as follas das lembranzas.
    Primeiro caen as máis cercanas ao presente
    e resisten máis as de antiguas andanzas

    Pero as máis antiguas son como as raíces,
    que a terra sempre arroupa agarimosa
    Outras semellan do tronco cicatrices
    de loitas, desventuras, victorias e derrotas

    Aquelas resisten ben ancoradas na nostalxia
    de tempos lonxanos onde reinaba o sol,
    enchendo de luz o escuro sino da alma
    quencendo o espíritu e agochando a dor

    Estas traen saudades de camiños ignorados,
    de amores abortados, de imaxinarias vivencias,
    que esmorecen nas brumas do pasado
    escorregando entre os dedos da consciencia


  6. Robi Robot: o tamaño importa

    octubre 9, 2020 by sergio

    Outra viñeta da serie «Robi Robot», o robot que flipa coa Terra (bueno, máis ben coa humanidade).


  7. Infraestruturas máis humanas

    agosto 2, 2020 by sergio

    Velaquí unha historia da terra de meus antergos. Para que uns gañaran outros perderon moito… Hai que compensar ben á xente damnificada, arrincalos da súa terra é algo que trascende ao monetario. Fan falta infraestruturas máis humanas, que poñan a vida no centro, e que sexan inclusivas. Quen deseña os plan de infraestruturas non acaban de entender isto, nin antes nin na actualidade. Eran outros tempos, outros xeitos de executar, pero agora esas prácticas se seguen a dar moito noutros países e, ás veces, tamén aquí…


  8. O que non podes facer en Galicia como partido político

    julio 13, 2020 by sergio

    Aquí vou deixar unhas claves ou principios moi persoais e esquemáticas de como penso que funcionan as cousas en Galicia a nivel electoral. Ademais as poño por orde de importancia. Espero que me deixedes comentarios sobre como o vedes vós!

    • 1. Leas non. Á xente en Galicia non lle soen gustar as leas. Da igual de que lado sexan.
    • 2. Tranqui meu. Aquí non gustan os aspaventos e discursos extremos, grandilocuentes ou «falabaratos». Da igual de que lado sexan.
    • 3. Temos un acentiño moi bonito, pero non somos parvas. Sabemos que somos periferia, e que quedamos lonxe das últimas tendencias, dos eixos de desenvolvemento e de toda esa carallada. Sabemos que ninguén vai mirar por nós, pero nós si queremos facelo (aínda que ás veces non o pareza). Hai certo espírito anarko aquí, e cando vemos moi claro que se está a facer máis caso a Madrid (ou a Bruselas, ou a onde tí queiras fora de Galicia), non mola. Da igual de que lado sexa. NOTA POR SE NON QUEDA CLARO: TODOS os partidos aquí deberían ser nacionalistas (e parecelo) e amosar esa certa autonomía nunha gran medida se queren comerse algo e, polo tanto, ademais aplicar os dous primeiros principios.
    • 4. I+D+I. Si se pode innovar e buscar novos espazos electorais, alianzas, etc. Pode haber unha visión de que en Galicia a xente tende a ser conservadora, e que iso aplica tamén en canto a novos partidos, novas ideas, «experimentos electorais» e coalicións. É algo totalmente falso, como pon de manifesto, xa só nos últimos anos, o impulso de AGE e de En Marea (para entender o que pasou logo, aplíquese o primeiro).
    • 5. BONUS. Galicia verde. Isto é unha reflexión especial con respecto ao ecoloxismo (pensabas que falaría de VOX? En Galicia VOX nin está nin se lle espera, ver principios 2 e 3). Se en España xa vai chegar tarde a onda verde (eu si creo que chegará), en Galicia o fará aínda máis tarde. Porque é a comunidade máis ruralizada de España (cando falo de ruralizada me refiro que é a que ten máis núcleos rurais de poboación, non falo de que teña hectáreas e hectáreas de terreo baleiro como noutras comunidades, iso non é ruralizado, iso é vaciado). E no rural hai unha visión despreciativa do que é o ecoloxismo (tamén o político), porque non se consegueu aínda construir unha ecoloxía política «galeguista e dende o rural».

  9. Pingue-pongue no confinamento

    abril 17, 2020 by sergio

    Non é porque me aburra precisamente. Entre teletraballo, escola na casa e algo de maruxeo, pouco tempo queda, pero si o suficiente para xogar e facer xogos. Desta volta queriamos xogar ao ping-pong e non tiñamos raquetas, así que as fixemos!! As manualidades non son o meu, pero aquí vos conto o que fixemos.

    Materiais precisos (ver foto 1):

    • Madeira do fondo dunha caixa de fresas (ou dese tipo aglomerado non moi duro nin moi blando).
    • Tixeiras fortes
    • Celo
    • Cinta illante
    • Lápiz
    • Regla
    • Dous tubos de papel hixiénico
    Foto 1. O que precisamos

    Debuxamos o perfil desexado da raqueta na madeira. Nós a fixemos grandacha, para que lles fora máis sinxelo aos nenos darlle á pelota (na foto 1 podedes ver as dimensións que lle puxemos ao mango). Recortámola coas tixeiras (é unha madeira blanda, de aglomerado) e, IMPORTANTE, cos recortes fixemos os reforzos para o mango na zona de unión á pala, duas capas por cada lado (ver foto 2).

    Foto 2. Detalle de refozo na zona de unión de mango e paleta. Serían dúas capas por arriba e dúas por abaixo, dos recortes sobrantes da táboa

    Tras colocar os reforzos de ambos lados, se pegan envolvendo con celo, para despois colocar un dos tubos de papel hixiénico, pegándoo tamén con celo envolvente, e tamén ben pegado á paleta para que non se desprenda. A continuación faise o mesmo co segundo tuvo, envolvendo ao primeiro. Finalmente, envólvese todo o mango ben con cinta illante.

    De momento, xa pasaron varias probas de lume porque ao final en vez de ao pingue-pongue as empregan para xogar ao tenis no pasillo, co cal o risco de rotura se multiplicaba moito. Pero aí siguen!!


  10. O virus eras tí

    marzo 21, 2020 by sergio

    Chssss, silencio. O mundo parou
    pero eu non quero baixar
    Tal vez sempre é xusto nestes intres
    cando á Vida nos queremos aferrar

    Onte escoitei os chíos dos paxaros
    despois de tanto tempo de ignoralos

    Antonte quixen espreitar ás que comparten
    comigo a rúa, a paisaxe, o vecindario
    Nunca as vira así, tan cercanas
    espero velas así xa sempre a diario

    Son días de xogos obrigados,
    despois de tanto tempo abandonados

    Os días que pasamos confinados
    son en realidade nos que máis viaxamos
    precisamente porque a nosa mente voa,
    irónicos paradoxos dunha época tola

    É tempo de regalarnos fondas miradas aos ollos
    despois de tanto tempo descoñecendo uns aos outros

    Cando as periferias dan grazas por selo
    cando os embigos odian a súa natureza
    agradecidas no noso foro interno
    por poder re-atoparnos coa beleza

    Volver a vista adentro, de alma e corpo
    despois de tanto tempo sendo un morto

    Chsss, silencio. O noso mundo parou
    e vímonos como eramos, mortas en vida,
    abrindo para Gaia unha porta de saida.
    Virus son eles ou o eramos nós?