Levamos décadas nos que a sociedade occidental baséase en mecanismos que premian a quen máis recursos acapara, en vez de a quen máis coida e máis fai polo ben común.
A premisa de eficiencia non ten que ser a producción de bens e servizos que maximicen beneficios a curto prazo, senón que ten que ser a eficacia en coidar a vida e protexer e mellorar dereitos humanos, como núcleo do sistema que nos permite o (bo) vivir unha vida que pague a pena ser vivida.
